KTL

Dit jaar brachten ze ieder apart twee briljante platen uit: Stephen O’Malley met Æthenor (‘Hazel’; op #2 in mijn eindlijst) en Peter Rehberg, na te lang weggeweest, als Pita (‘Get in’; op #14 in mijn eindlijst). Maar als duo waren ze ongenaakbaar in het experimentele analoog/electronische dronenoise genre: KTL, heb ik ’t over. Vooral LP “2”, in die mooie monochrome sturdy gatefold, draai ik nog vaak op die heavy slabs of vinyl. “V” was hun (fantastische) laatste. “IV” recenseerde ik 7 jaar terug voor CUT-UP. Zie een screenshot van de recensie hieronder. (Wat ik in de recensie schreef over de scheiding van electronica en metal is natuurlijk niet geheel waar; denk aan het onvolprezen Scorn, dat in de vroege/mid jaren negentig meesterwerken afleverde met “Evanescence” en “Gyral”, prille opwindende staaltjes Verfransung van electronica en metal—nummers van “Evanescence” werden op de cd “Ellipsis” door electronic acts zoals Autechre en Scanner op overtuigende wijze geremixed (de remix: ook een relikwie van de voorbije tijd!). Overigens ook Godflesh verwerkte gedurende de jaren 90 steeds meer elementen van electronica. Desniettemin maakte, vanaf de tweede helft van de jaren 90, het alomtegenwoordige gebruik van de computer in de muziek, mede door het Megolabel, dat de KTL-platen uitbracht, pas een echte amalgamatie van de twee genres mogelijk.)

Essentiële discografie (alleen uit eigen collectie):

  • KTL — KTL (Editions Mego CD 2006/Aurora Borealis 2xLP 2007)
  • KTL — 2 (Editions Mego CD 2007/Thrill Jockey 2xLP 2007)
  • KTL — 3 (2007 OR 12″)
  • KTL — IV (Editions Mego CD 2008)
  • KTL — V (Editions Mego CD 2012)
  • KTL — The Pyre: Versions Distilled To Stereo (Shelter Press LP 2018)
  • KTL — VII (Editions Mego LP 2020)

ktl-iv-cd-editions-mego-kathedraal-der-dreunen