Animal Collective—Merriweather Post Pavilion

Animal Collective hadden in 2016 voor het eerst een album dat in geen enkele bekende eindejaarslijst verscheen (de enige jaarlijst waarin “Painting With…” verscheen—op #80—was het mij onbekende Earbuddy, van de 113 lijstjes die AOTY tot nu toe verzamelde), een lot dat zelfs veelal bekritiseerde voorganger “Centipede Hz” niet ten deel was gevallen. “Centipede” vind ik als fan sinds de 2003 dubbelreissue van ACs twee meesterlijke eerste platen overigens een uitstekend dissonant-modernistisch album van een band die gedeeltelijk terugkeert naar haar eigen roots—waarschijnlijk was een deel van de door “Merriweather” nieuw gewonnen schare fans bij “Centipede” weer afgehaakt, want te noisy en weerbarstig. “Painting With…” was opmerkelijkerwijs de eerste Animal Collective die ik niet direct aanschafte. Maar inmiddels vind ik ook dat een fijn album, en opvolger (zonder Panda Bear) Tangerine Reef nog meer.

In 2009 schreef ik over doorbraakplaat “Merriweather Post Pavillion” in de Cut-Up (persoonlijk nootje: ik schreef de recensie in een hotelkamer in Tel Aviv en ze werd destijds precies op mijn 40ste verjaardag  gepubliceerd!). Zie de screenshot hieronder.

animal-collective-merriweather-post-pavillion-cd-domino-records

b-animal-collective-merriweather-post-pavillion-cd-domino-records

Reacties zijn gesloten.