Noise: Yellow Swans

Yellow Swans was samen met Wolf Eyes de essentiële band die de jaren Nul in US Noise kenmerkte als een hogelijk vruchtbaar tijdperk voor zinderend kunstzinnige verwerking van pure shit. 80s hardcore à la Black Flag en vroege Hüsker Dü revisited, en bijzonder origineel, want wat Yellow Swans ten gehore bracht was allesbehalve een kopie van wat al bestond: ofschoon de gitaar bij Yellow Swans centraal stond, is er van rock überhaupt niets te bespeuren. Als er al wat links zijn met vroeger, dan is het met de Engelse power electronics scene van Whitehouse en Ramleh uit de jaren ’80. Wat Yellow Swans deden was de ecstatische beleving van feedback koppelen aan een stuwende onderhuidse techno-beat, en daarmee waren ze duidelijk zeitgemäß—vooral op de eerste reguliere platen op Load, zoals “Bring the Neon War Home” en “Psychic Secession” is dit nog overduidelijk, later wordt het geluid allengs subtieler (relatief gesproken dan), zeker op hun meesterwerk “At All Ends”. Nadat ze in 2008 er plotseling de brui aan hadden gegeven, brachten ze naast een peperdure kunstplaat op En/Of e.d. nog éen reguliere plaat uit op het Type-label, het uitstekende “Going Places” (cd/lp, 2010), dat in de LP-versie vergezeld ging van de limited edition cd “Being There”, dat o.a. muziek van die dure kunstplaat bevatte. Hun discografie is massive—zeker voor de relatief korte tijd dat ze bestonden; helemaal onderaan is een beperkte discografie bijgevoegd bestaande uit de meest reguliere platen en cds die ik zelf heb.

Toen “At All Ends” uitkwam in 2007, wist ik op z’n minst éen klant van de beste platenzaak ooit (Secondlayer in Highgate in Noord-Londen), die z’n Ben Chasny platen stond af te rekenen, te overtuigen dat hij ook aan Yellow Swans moest. Ik schreef destijds volgende over deze ultieme noise-plaat:

Among their prolific output, ‘At all ends’ is Yellow Swans’ third proper ‘studio album’ and boy does it deliver. Other than the two excellent previous ones, ‘At all ends’ is entirely beatless. It is an experiment in stretched out feedback, to the point where the guitars fully merge with the electronics. Yellow Swans belong to the vanguard of the current crop of exploiters of the nonmusical elements in music: noise and feedback. Opening track “At all ends” is an organ like dirge which manages to walk the tightrope between strangely soothing ambient and copious washes of incrementally frenzied noise. At the five minute mark it becomes apparent that the track might in fact be a lament sung by the church community, with full-on distortion and clamour in the back—indeed, I contend that the album as a whole is church music. With the sea of noise undiminished, even augmented, there’s an oddly melodic riff inserted in the latter half of the track, as if to tease the listener. It’s evocative of the guitar solo, as exemplar, whilst simultaneously denouncing it by mocking it. And so it goes on and on: precisely tuned noise (if that makes any musical sense) concisely modelled as motivic music par excellence, drawn out over long painterly canvases with a hint of the American landscape. Who needs vocals, let alone lyrics, when the self-expression comes through consummately in the musical material? The noise that Yellow Swans create, or rather control, is anything but negative or gloomy; it is utterly beatific, most aptly manifested in third track “Our Oases” and the subsequent “Mass Mirage”, and thus fully aesthetically valid. The knowledge that the title of last number ‘Endlessly Making an End of All Things’, which is the apogee of this devotional sublimity, is derived from a Celan stanza isn’t needed to become convinced of that.

Ter gelegenheid van de post-break-up release van de sensationeel harsh klinkende in flitsend polychroom reliëfkarton gestoken Staalplaat cd in de beroemde Mort aux Vaches-reeks, schreef ik in augustus 2009 voor Cut-Up onderstaande recensie van deze capsule van de essentie van Yellow Swans’ sound:

yellow-swans_-sacrale-melancholie

b-yellow-swans_-sacrale-melancholie

c-yellow-swans_-sacrale-melancholie


Selectieve Yellow Swans discografie (puttend uit mijn eigen collectie):

  • yellow swans — bring the neon war home (cd narnack records 2004)
  • yellow swans — psychic secession (2xLP weird records 2005 / cd load records 2006)
  • yellow swans — live during war crimes #1 (cd release the bats 2005)
  • yellow swans — at all ends (LP weird records 2007 / cd load records 2007)
  • yellow swans — descension yellow swans (cd/LP acuerela records 2007)
  • yellow swans — live during war crimes #2 (cd jyrk 2007)
  • yellow swans — drowner yellow swans (cs tape room 2007)
  • yellow swans — deterioration (cd modern radio 2008)
  • yellow swans — mort aux vaches (cd staalplaat 2009)
  • yellow swans — going places (cd/LP type records 2010)
  • yellow swans — being there (ltd. cd type records 2010)
  • yellow swans & mouthus — live on conan island (LP no-fi 2008)
  • yellow swans & mouthus — conan island (LP weird records 2008)