Demdike Stare

r-1968054-1293022274-jpeg

r-2482987-1286500375-jpeg

r-2367433-1303043797-jpeg

r-2677892-1300289039-jpeg

r-9371067-1479414831-3354-jpeg

 

Demdike Stare is een fantastische experimentele dark ambient/folk-industrial techno-formatie uit Manchester, die je behoorlijk van je stuk brengt. De naam alleen al herinnert je aan het occulte: Demdike was Elizabeth Southerns, een van de beroemde vroeg-17-eeuwse Lancashire witches, die werden veroordeeld voor moord. Hun trilogie “Forest of Evil”, “Liberation through Hearing” en “Voices of Dust” (verzameld op “Tryptych”) uit 2010 is een meesterlijke concoct van found sound, beats, drones, dark ambient en niet-Westerse psychfolk. Het paste geheel in de stijl van de hauntological dubstep die toen à la mode was, maar voor mij was (en is) Demdike Stare de best of the bunch; vrij uniek. De 12″s die aan die trilogie voorafgingen, en verzameld verschenen op debuut-cd “Symbiosis”, waren mijn eerste kennismaking met Demdike Stare. Ik verkoos de cd op #2 in mijn eindlijst voor 2009 (naar beneden scrollen). 

De nieuwe “Wonderland”, van vorig jaar (op #15 in mijn eindlijst voor 2016), hakt er met eerste track ‘Stare Curzon’ meteen in met forse snare en kick drum patronen en een lekker faserende harde mechanisch-industriële drone, die allengs met een hi-hat wordt gelardeerd. Dit wijkt op het eerste gehoor nogal af van wat we gewend zijn van Demdike Stare. Maar, als je goed luistert, de spookachtige elementen zitten er wel degelijk in, zeker tegen het eind van het nummer wanneer een speeding-up plaatsgrijpt en de track van een zekere symfonische textuur wordt voorzien. Dit is geen recht-voor-z’n-raap techno. 2e track ‘Hardnoise’ is dan weer compleet anders, en herinnert in eerste instantie aan de Chain Reaction sound van Various Artists (alias Torsten Pröfrock); de echos en delays zijn namelijk typische Berlijn jaren ’90 (i.e. Basic Channel). Dat lijkt jatwerk, maar Demdike Stare weet er toch die karakteristieke sinistere low-frequency, found-sound geluiden in te verwerken, die steeds meer op de voorgrond treden naarmate het nummer vordert; tegen het einde van de track zijn we totaal ergens anders beland: een simpel exotisch melodietje, opgetuigd met harde snares, nestelt zich in het nummer terwijl de beat rustig voortdendert. Het is subtiel (en ook eigenlijk weer niet zo subtiel), maar het nummer kent een herkenbare Demdike Stare-eigenheid en typische variëteit ondanks de overduidelijke referenties. Tracks ‘FullEdge’ en vooral ‘Sourcer’ kenmerken zich opvallend door een door dancehall en ragga beïnvloede sound: hard en onaflatend. Aan het einde van ‘FullEdge’ hoor je een van het duo nog zeggen “Amazing”. Indeed! ‘Sourcer’ is echter het kernstuk van de plaat. Overstuurde kickdrums met cut-up ragga vocalen. Maar ook ‘Airborne Latency’, met zijn luide reverb basis en roughed-up jungle breaks (een soort extreme lo-fi snd), klinkt zeer aangenaam over de stereo en nodigt uit tot een vriendelijke doch ferme serie hoofdbewegingen. ‘Fridge Challenge’ is openlijker in de stijl van hun beatloze etherische stemmingsmuziek van weleer; passionele afsluiter ‘Overstaying’ brengt ons dan weer terug naar de Basic Channel sound van het begin van de plaat, dit keer prettig deinend in de reverb.  

Demdike Stare mag tegenwoordig dan meer op ritmiek focusseren dan atmosfeer en sound design, maar “Wonderland” is een opzwepende en wonderlijk gevariëerde techno topplaat die, zoals het geval was met z’n voorgangers, maar moeilijk gecatalogiseerd kan worden: het tapt uit allerhande vaatjes en geeft daar het onmiskenbare Demdike Stare predikaat aan mee. 

Onderstaande recensie van debuut-cd “Symbiosis” verscheen eerder op Neergeslagen Ogen in 2009; luister ook naar side-projects The Daughter of the Industrial Revolution en Pendle Coven.

Demdike StareSymbiosis (cd Modern Love 2009)

Hauntology is een genre dat, op een enkele uitzondering na (Mordant Music!) tot nu toe alleen maar beloofde, maar niet inloste. Teveel knullige softwaremanipulatie met verzuurde tapes en radiofonisch materiaal uit de oude doos. De rotte geur van retro om de retro hangt eromheen. Alleen de combinatie met dubstep bekoorde zo nu en dan en plaatste juist de actualiteit in een bepaald daglicht (nu ja, schemer), hoewel ook daar na de vliegende start met Burial toch ook sprake is van diminishing returns. Demdike Stare—die naam refereert, net als bij Pendle Coven, aan de heksenscene rondom Manchester een paar eeuwen terug—levert een plaat af die de geesten daadwerkelijk oproept: ijl aandoend electronisch atavisme als rationele verwerking van de recessie en durchkapitalisierung van de samenleving. Dat iraanse en turkse soundtrackmuziek en niet-westerse ritmiek hier niet vloeken met dub en minimal techno versterkt het kritische gehalte. Maar dit is geen contre-coeurmuziek aan de zijlijn; Demdike Stare is zuiver lichamelijke participatie zonder strikt dance te zijn.

‘Jannisary’ is een middenoosterse folkloremelodie cum Morricone dubloop, dat volstrekt gepast klinkt, als een soort sonisch ideaaltype. Het nummer ‘Haxan’ begint met een minutieuze discosample en wordt terstond een dwingende post-Basic Channel percussietrack. De spookachtige atonale koorvocalen op ‘Extwistle Hall’ zijn bijna klassiek, ware het niet dat een onderliggende sonore monotonie de zaak definitief in het nu positioneert. Ook op het korte ‘Trapped Dervish’ zijn de vocalen de ether rondom de materie (bas en synth) die een subtiele kritiek vanachter het noumenale gordijn verschaffen. Afsluiter ‘Ghostly Hardware’ vat het dan onomatopoëtisch samen: viscerale confrontatie in geluid. Definitief modern!

Selectieve discografie:

  • Symbiosis (cd Modern Love 2009; verzamelt de eerste twee 12″s uit hetzelfde jaar)
  • Osmosis (mix cd DDS 2010)
  • Industrial Desert (mix cd DDS 2010)
  • Tryptych (3cd Modern Love 2011 in 8-panel klaphoes; verzamelt de “Forest of Evil”, “Liberation of Hearing” en “Voices of Dust” 12″s)
  • Elemental (dl/2cd Modern Love 2012)
  • Wonderland (dl/3cd Modern Love 2016, incluis cd-versies van Test Pressing 12″s)

Reacties zijn gesloten.