Gaika—Basic Volume

GAIKA — Basic Volume (Warp, cd)

Zijn mixtape Security (uit 2016), mijn eerste kennismaking met Gaika, vond ik erg goed, de erop volgende officiële eersteling, een EP—zijn eerste Warp-plaat—vond ik minder, maar het volwaardige debuut dat deze zomer uitkwam is een schot in de roos: Basic Volume, een titel verwijzend naar zijn wijlen vader, maar het is ook een mooie naam voor het alleszins enerverende hybride genre dat Gaika Tavares op de plaat creëert. Gaika is van Jamaicaans-Grenadiaanse afkomst, maar in Londen geboren en getogen—en dat is te horen: de met allerhande moderne electronica doorspekte dancehall (Warp spreekt van gothic dancehall) is een kritische reflectie op het leven in het huidige Londen van de zwarte medemens (en dat is dan uiteraard Zuid-Londen). Ik heb niet alle teksten zitten door te spitten, maar ga er maar vanuit dat die er niet om liegen—Tavares schrijft ook over politieke issues voor Dazed magazine.

De hardcore dancehall tracks zijn het lekkerst (Hackers & Jackers, Black Empire/Killmonger Riddim, Grip) maar de songs waar hij als het ware croont zijn ook niet te versmaden: Born Thieves kent een fantastische melodie en is wat mij betreft de pophit van het jaar (maar die helaas geen pophit is geworden)—narcotised R&B, zoals Kitty Empire zijn muziek toepasselijk omschreef. Er zijn ook duidelijke hints naar grime, dé sound van Londen in de jaren nul (toen Dizzee Rascal, Wiley, en nu nog steeds met Skepta).

Minst geslaagd is single Immigrant Sons (Pesos & Gas) en dit komt door het hapsnap productiewerk van Sophie dat haaks staat op de harde sound van de dancehall. Zijn modieuze lightweight house/pop sound design past hier gewoon niet, ook al zijn de typische beats behouden gebleven—dat verschil verhoogt eigenlijk het bastaard-gehalte van de track. Maar dat mag de duistere pret van de rest van de plaat niet drukken.