Saturn and the Sun—In Love with the Extreme

SATURN AND THE SUN — In Love with the Extreme (iDEAL Recordings, LP)

De 3e LP van het duo Henrik Rylander (ooit drummer van Union Carbide Productions) en Joachim Nordwall onder de noemer Saturn & the Sun, beide de centrale spil van het sinds kort niet meer bestaande Skull Defekts, de waanzinnige avant-stonerrock aka noise/drone escapisten uit Zweden. Ik vond de laatste paar platen van Skull Defekts, vanaf Peer Amid, niet meer zo boeiend als daarvoor, mede als gevolg van de toevoeging van vocalist Daniel Higgs. Dat deed geen recht aan het primitief-instrumentele karakter van waar Skull Defekts wat mij betreft voor stond. Essentieel aan de vroege Skull Defekts waren het opwindende, opzwepende, ritmische, staccato, noisy, droney aan hun muziek: soms meer gericht op experiment-drone, soms gewoon stupid stonerrock met zweterige referenties aan the Birthday Party, zij het dan strakker (zoals op het geweldige Blood Spirit & Drums are Singing uit 2007 of The Temple uit 2009). Hoogtepunt uit hun œuvre vind ik nog altijd Rotating Feedback & Save the Skulls uit 2005, een noughties noise meesterwerk, dat helaas een te kleine distributie had (het kwam alleen op een in de jaren nul gebruikelijke CD-r uit; hopelijk brengt iDEAL dit album een keer opnieuw uit op een regulier format). (Hier is een fragment.)

Met Saturn & the Sun refereren Rylander en Nordwall duidelijk naar die avantnoise van zo’n plaat als Rotating Feedback of Skkull (uit 2007) en ook de drone van the Black Hand (een ander Skull Defekts hoogtepunt, een LP uit 2007 ook) of The Drone Drug van een jaar later. Onheimelijke synthklanken gekoppeld aan noisy interferentie en repetitieve basdreunen.

Opmerkelijk is dat de drone op het 1e nummer bij de 4e minuut door een doffe, doch straffe Gas-achtige jakkerende technobeat wordt vergezeld, maar dan beduidend sneller dan bij Gas: dit is pure techno-drone. 

De andere 3 tracks wijken niet veel van dit palet af, zij het merendeels zonder noemenswaardige beats. Het duistere, repetitieve en bass-heavy gehalte blijft (luister bijvoorbeeld naar 3e nummer Cross the Line). Topplaat waar ik er wel meer van lust.

Het was juist dat Skull Defekts (met Daniel Higgs) de handdoek in de ring gooiden, om vervolgens de oude Defekts weer van stal te halen, maar dan als Saturn and the Sun. Zo doe je dat: gegarandeerd nieuwe aandacht voor ouwe lullen.