Nadine Byrne—Dreaming Remembering

NADINE BYRNEDreaming Remembering (LP, iDEAL)

Twee jaar terug kwam de tweede plaat van Ectoplasm Girls op het Zweedse iDEAL label uit, en die scoorde hoog bij mij. Ik schreef er uitgebreider over (zie hier). Ectoplasm Girls zou je séance dub of paranormale techno kunnen noemen. Ook op deze tweede solo-plaat van een van de Byrne zusters, Nadine Byrne, hebben we van doen met etherische, bezwerende, zwaar hypnotiserende, en diep reflexieve poëzie op poltergeist beats (de soloplaat van Tanya Byrne van drie jaar terug, onder de naam Hypnotower, is eveneens een aanrader).

Op zo’n track als Nothing is Opposite to Forever (die titel alleen al) worden we vervoerd door een quasi-rustgevende Sprechstimme (die niet die van Byrne zelf is overigens, maar van ene Sarah Kim), maar de beat uit het hiernamaals ontregelt dat dan weer aardig. En dit gebeurt keer op keer, en het is toch nooit hetzelfde. Het kunstje is technisch gezien misschien eenvoudig, maar krijg dit karakteristieke mystieke geluid maar eens voor elkaar. De plaat valt behalve haar werk met Ectoplasm Girls ook nergens mee te vergelijken. Dreaming Remembering (mooie titel ook) is poëtisch zeer evocatief en als geluidskunst volledig een met de thematiek, het grensgebied tussen herinnering en droom, en de ongrijpbaarheid van herinnering. Soms lijkt het alsof je letterlijk als luisteraar een uittreding beleeft, of in ieder geval wordt die illusie effectief gewekt. Werkelijk transcenderende muziek. Bekijk, om in de onheimelijke sfeer die de muziek oproept, te blijven, na beluistering ook Personal Shopper van Olivier Assayas, een van mijn favoriete films van de laatste jaren. 

Helaas kun je de plaat nergens integraal beluisteren (zoals gebruikelijk voor platen van iDEAL), maar The Wire heeft een video met 5 van de 10 tracks (hier), waaronder het fantastische I Think About Abstraction. Het nummer Time is Present Vague and Formless is een favoriet, maar de plaat moet eigenlijk als geheel, in één séance als het ware, worden beluisterd.

Dreaming Remembering is overduidelijk een van mijn top-10 platen van 2018. Het is overigens een van de drie iDEAL-platen in mijn top-25, ook Saturn & the Sun en Marina Rosenfeld & Ben Vida hadden dit jaar topplaten; over die laatste, die ook tot een van mijn tien favorieten behoort, kom ik nog te schrijven. Het label blijft leveren.