Vril—Anima Mundi

VRIL—Anima Mundi (Delsin Records, 2xLP)

Ik beken dat ik Vril nog niet kende totdat ik de lovende recensie als Album der Ausgabe in de allerlaatste printuitgave van het Duitse Groove las. Hij is blijkbaar een bekende DJ uit Hannover (naam niet gegeven) van het Weimarse Giegling-collectief, en Anima Mundi is zijn derde langspeler. De plaat werd in rauwe vorm vorig jaar al tijdens Giegling-evenementen op cassette gedistribueerd, maar Vril heeft de sounds vervolgens volledig ge-remixed en het resultaat heeft naar zeggen een geheel nieuwe, unieke plaat opgeleverd (ik heb die cassette niet gehoord).

Het is wat mij betreft zonder twijfel een van de drie beste dance/techno-platen in een jaar dat sowieso een topjaar voor dance is gebleken. De muziek houdt het midden tussen dubtechno in de Deepchord/Rod Modell-traditie en de meer ambiente stijl van Echospace en aliases en refereert doorheen de plaat zeker ook naar de karakteristieke Berlijnse oscillerende open-ader sound van Basic Channel, natuurlijk het template voor dubtechno. Het echoët, faseert en galmt als een bezetene tegen een niet aflatende diep pulserende achtergrond. De klassieke Basic Channel garnituur is heel herkenbaar, maar Vril weet eigen accenten aan te brengen waardoor Anima Mundi duidelijk identificeerbaar is als dubtechno, maar hij zich tegelijkertijd ook specifiek weet te onderscheiden van de luie epigoon. Zoals Groove schrijft:

Jeden seiner Tracks erkennt man sofort als Track von Vril

Dat eigen accent zit ‘m in de manier waarop hij distortion aanbrengt (zoals in het titelnummer, 3e track van de plaat), counterpoint melodieën incorporeert, of een meerlaags ambient-tapijt aanbrengt, zoals op de ronduit prachtige track ‘Ilojim’. Ook de compositie van de lange lijn is kenmerkend, zoals bijvoorbeeld hoe Vril op het nummer ‘In Via’ langzaam het subject opbouwt: drijvend, zoekend naar een verzoening, daarmee uitermate expressief. De flubberend psychedelische sound in het twee minuten durende coda van ‘Spes’—dat eigenlijk al als tweede subject halverwege de track wordt ingezet—is gekmakend hallucinerend, een hoogtepunt op het album.

De variatie tussen de tracks draagt ook bij aan het succes van de plaat: de sublieme techno en ambient soundscaping op Anima Mundi is allesbehalve tot stand gekomen door painting by numbers. Je hoort het ambacht. Enige track die mijns inziens minder overtuigt is er een die waarschijnlijk direct voor de dansvloer bestemd was, maar die niet zou worden gemist als Vril ‘m niet op de plaat had gezet. Het betreft ‘Haus (Rework)’; de titel zegt het al, het lijkt hier te gaan om een herbewerking van een ouder nummer. 

Iedere rechtgeaarde liefhebber van dubtechno en experimentele ambient techno zou zich er goed aan doen Anima Mundi direct aan te schaffen op vinyl (geen cd beschikbaar): het is een onmisbare plaat, die zo het lijkt buiten Duitsland nog weinig teweeg heeft gebracht (zelfs geen recensie in het normaliter zeer alerte Resident Advisor). Top-25 album in my book.