Homestead Records: 25 Classics

De hofleveranciers van de Amerikaanse gitaar-underground, noise rock en (post)-hardcore waren in de jaren ’80 en vroege jaren ’90, zoals bekend, SST, Dischord, Touch & Go, Alternative Tentacles, Shimmy Disc, Slash, Twin/Tones, Taang! en in de latere helft van die periode Amphetamine Reptile en natuurlijk vooral Matador en Sub Pop die nog steeds actief zijn (net als Dischord overigens).

Maar er is een label dat minstens zo belangrijk is maar zelden genoemd laat staan geroemd wordt. Homestead Records heb ik ’t over. In de periode tussen 1984 en 1994 bracht Homestead een reeks classics uit die zich met gemak kunnen meten met het beste dat op die andere voornoemde labels uitkwam. Maar Homestead heeft een slechte reputatie vanwege één man: Barry Tenenbaum, de baas van het hoofdlabel Dutch East India Trading. Hij betaalde bands geen of nauwelijks royalties, deed geen promotie, kortom een eersteklas indielul, naar zeggen van betrokkenen in ieder geval. Vanaf 1984 was Gerard Cosloy, de latere baas van het befaamde Matador label, verantwoordelijk voor de acquisitie bij Homestead. Cosloy is in feite degene die er voor zorgde dat het roster op Homestead er eentje om van te watertanden werd voor elke fan van de Amerikaanse rock underground. Het verhaal over Homestead, met sappige quotes van onder meer Steve Albini en Thurston Moore, wordt hier uitgebreid verteld.

Homestead bracht belangrijke platen uit van o.a. Antietam, Great Plains, Salem 66, Big Dipper, Volcano Suns, Squirrel Bait, Giant Sand, Naked Raygun, en natuurlijk Big Black (Atomizer), Dinosaur Jr. (het debuut), Sonic Youth (hun Bad Moon Rising, dat in licentie in Europa de eerste plaat op het nieuwe label Blast First was), de debuut-EP van proto-grunge band Green River en de eerste drie LPs van Sebadoh. Ze brachten zelfs de enkele indierockplaat uit waarin James Murphy van LCD Soundsystem ooit zat: Pony.

Maar Homestead deed ook de US-licentie voor buitenlandse platen van o.a. Einstürzenden Neubauten, Nick Cave, Caspar Brötzmann Massaker en vooral Nieuwzeelands spul (The Clean, The Chills, Tall Dwarfs, Verlaines en The Cakekitchen; de twee eerste platen van die laatste band kwamen in feite eerst bij Homestead uit).

De lijst van classics, zowel bekende als platen die volstrekt—zeker in Europa—onder de radar zijn gebleven, is schier oneindig. Gisteren scoorde ik in de ramsj—in Duitsland lijkt het halve arsenaal aan back catalogue van de US underground te liggen—twee al langer door mij gezochte Homestead-platen: Rictus van het geniale Honor Role uit 1989 en Breaking Circus’s The Ice Machine uit 1986. Directe aanleiding om ’t eens een keer over Homestead te hebben.

Hieronder een lijst met mijn persoonlijke keuzes uit eigen collectie. Ik heb titels die door Homestead in licentie uit werden gebracht achterwege gelaten ook al heb ik van sommige bands inderdaad de Homestead-uitgave (zoals bijv. Tall Dwarfs en een enkele van Caspar Brötzmann Massaker). Wel noem ik Bad Moon Rising ofschoon ik die in de Blast First-release heb (Sonic Youth stonden toen onder contract van Homestead terwijl zoals gezegd Blast First de licentie voor Europa had). Van sommige bands heb ik alles (bijv. Trumans Water, Live Skull, Phantom Tollbooth) maar noem ik slechts een aantal sleutelplaten.

Bekende, hierboven al genoemde namen ontbreken, zoals men zal zien, maar nogmaals dit is mijn persoonlijke keuze. Ik ben geen fan van Sebadoh en Giant Sand, maar het zijn ontegenzeglijk belangrijke bands. The Volcano Suns, de band opgericht door Peter Prescott nadat Mission of Burma het bijltje erbij neer had gelegd, en met Bob Weston (later van Shellac) in de gelederen, ken ik niet goed genoeg. Datzelfde geldt voor Naked Raygun, Chicago’s bekendste punkrock-band opgericht door Santiago Durango, later van Big Black en het geweldige Arsenal.

De meeste zijn uit eigen collectie, sommige andere albums ontbreken helaas (aangegeven met 😞). De grote ontbrekende in mijn eigen collectie is Atomizer. Ik ken de plaat van haver tot gort (van gehoord bij anderen op de draaitafel), maar ik heb ‘m zelf nooit aangeschaft. De lijst is chronologisch geordend, en slechts een selectie.


The Flies — Get Wise (1984) 😞
Dinosaur (Jr.) — Dinosaur (1985)
Sonic Youth — Bad Moon Rising (1985)
Live Skull — Bringing Home the Bait (1985)
Squirrel Bait — Squirrel Bait EP (1985)😞
One Plus Two — Once In a Blue Moon (1986)
Big Black — Atomizer (1986) 😞
Antietam — Music From Elba (1986) 😞
Breaking Circus — The Ice Machine (1986)
Squirrel Bait — Skag Heaven (1986) 😞
Phantom Tollbooth — One-Way Conversation (1987)
Nice Strong Arm — Reality Bath (1987)
Live Skull — Dusted (1987)
Rhys Chatham — Die Donnergötter (1987)
Salem 66 — Natural Disasters, National Treasures (1988)
My Dad is Dead — Let’s Skip the Details (1988)
Honor Role — Rictus (1989)
Bastro — Diablo Guapo (1989)
Death of Samantha — Come All Ye Faithless (1989)
Bastro — Sing the Troubled Beast (1990)
The Cakekitchen — World of Sand (1991)
Seam — Headsparks (1992)
Trumans Water — Of Thick Tum (1992)
Trumans Water — Spasm Smash XXXOXOX Ox & Ass (1993)
New Radiant Storm King — Rival Time (1993)